تبلیغات
زکات علم خرسی - 3. عکاسی

3. عکاسی

پنجشنبه 30 خرداد 1392 09:56 ق.ظنویسنده : خرس قهوه ای

 
خوب...تو زکات علم (1) و زکات علم  (2)  براتون از دیافراگم و شاتر گفتم. درسته؟ حالا فاکتور سوم رو می گم که این مثلث کامل شه و تا یه حد خیلی زیادی بتونین مشکل عکاسی تو محیط های تاریک رو حل کنین. 

ایزو - حساسیت (ISO):
یه دوره بکنیم! یادتونه گفتم تو استفاده از دیافراگم وقتی نور کمه باید دیافراگم رو باز کنیم (عدد کوچیک تر بدیم) و وقتی نور زیاده باید دیافراگم رو ببندیم (عدد بزرگتر بدیم) ؟ و اینکه هرچی دیاف رو ببندید عمق میدان بهتری دارید و به زبون ساده تر پشت تصویر کمتر مات می شه یا احتمال اینکه نفر پشت سری مات بشه کمتر می شه. اینم الان بگم که دیاف 16 بهترین عمق میدان رو بهتون م یده و بسته ترش لازم نیست. مگر اینکه واقعا نور شدید باشه و سرعت بالای شاتر هم جواب نده.
در مورد شاتر هم که گفتیم هرچی نور بیشتر باشه سرعت شاتر باید بیشتر باشه و هرچی نور کمتر باشه سرعت شاتر باید کمتر باشه.
حالا شرایطی رو در نظر بگیرید که محیط نور خیلی خیلی کمی داره. جوری که هرچقدر هم دیاف رو باز می کنید یا سرعت رو پایین می یارید نتیجه ای جز لرزش دست شما و تار شدن عکس نداره. حالا این گزینه ی سوم میاد به سراغتون. ایزو یا حساسیت توی دوربین های آنالوک مربوط به فیلم عکاسی می شد. به طوری که فیلمی که حساسیت 100 داشت حساسیتش به نور و ثبت نور روی مواد شیمیایی ش کندتر از فیلم حساسیت 400 بود. یعنی مثلا فکر کنین که یه تشت آب و وایتکس دارید!! بعد شما و یه بچه ی دو ساله دستتون رو همزمان می کنید تو این تشت! پوست دست کی زودتر حساسیت نشون می ده و ه خارش و سوزش می افته؟ مسلما بچه ی دو ساله. چرا؟ چون پوستش حساس تره! چون حساسیت پوستش بیشتره! پس زودتر واکنش نشون می ده. فیلم حساسیت 400 هم مثل دست این بچه می مونه. به نور خیلی حساسه پس تصویر رو زودتر ثبت می کنه. 
همین اتفاق توی دوربین دیجیتال م یافته. وارد بحث فنی ش نمی خوام بشم. ولی موضوع خیلی ساده ست. شما توی یه محیط کم نوری. پس احتیاج به یه چیزی داری که زودی به نور عکس العمل نشون بده و عکس رو ثبت کنه. پس باید حساسیتش بالاتر باشه. یعنی باید ایزو بالاتر باشه
شرایطی که براتون گفتم رو دوباره تصور کنید. نور خیلی کم - دیاف باز - سرعت کم - ولی بازم دست می لرزه و عکس خراب می شه. ایزو رو می برید بالا. از 100 می ذارید رو 200، یا 400، یا 800، یا دیگه م یترکونین رو 1600 می ذارین! اینجوری می تونین نور رو بیشتر به دوربین برسونین  و دیگه اینکه حالا چون نور رسیده به دوربین بهتر شده می تونین یکی دو استاپ سرعتتون رو بیشتر کنین تا دیگه لرزش دستتون تو عکس ثبت نشه.
اما!!
یادتون باشه ایزو راه حل آخر آخره! و اصلا هیچ ارجحیتی باهاش وجود نداره! چون وقتی ایزو می ره بالا عکس نویز پیدا می کنه یا به قولی دون دون می شه! پس ایزو رو نگه دارید واسه مرحله ای که دیگه هیچ چاره ای ندارید!

دفعه بعد میام یکم واستون از از مودهای مختلف عکاسی که توی دوربین ها بصورت پیش فرض گذاشتن می گم. و توضیح می دم که هرکدوم به چه دردی می خورن و چه جور عکسی می شه باهاشون انداخت. فعلا برین با همینا حال کنین تا بعد! 


برچسب ها: عکاسی ، ایزو ، حساسیت ،
آخرین ویرایش: - -

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر